Archive

Archive for the ‘อำเภอหัวไทร’ Category

อำเภอหัวไทร

เดิมอำเภอหัวไทร  มีชื่อที่เรียกตามหลักฐานทางราชการ ว่า “อำเภอพังไกร” เป็นอำเภอที่มี ประชากรมากเป็นอันดับ 3 รองจากอำเภอเบี้ยซัด (อำเภอปากพนัง ใน ปัจจุบัน)  อำเภอพังไกร ตั้งอยู่ที่บ้านเขาพังไกร  หมู่ที่ 1  ตำบลเขาพัง ไกร  สถานที่ตั้งอยู่ห่างจากโรงเรียนวัดบูรณาวาสไปทางทิศเหนือ ประมาณ 100 เมตร ติดกับเชิงเขาพังไกร  เมื่อ ร.ศ.116 อำเภอมี บ้าน  554 หลังคาเรือน  มีผู้ใหญ่บ้าน  240 คน มีกำนัน  18 คน โดยมี “นาย ก้าน  มหาดเล็ก” ซึ่งเป็นบุตร พระดำรงเทวฤทธิ์ (กล่อม) เป็นนายอำเภอคน แรก  และต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น  “หลวงประจันตุจุฑา รักษ์”  (ก้าน ศิวายวิโรจน์) และต่อมาปี พ.ศ.2460 สมัยหลวงอนุสรสิทธิกร รม (ขาว ณ นคร) เป็นนายอำเภอได้ย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอมาอยู่ที่บ้านหัว ไทร  หมู่ที่ 1 ต.หัวไทร เนื่องจากที่ว่าการอำเภอเดิมห่างไกลเส้นทาง คมนาคม  และได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “อำเภอหัวไทร”  เพื่อให้สอดคล้อง กับชื่อบ้าน และได้ใช้ชื่อดังกล่าวมาจนกระทั่งปัจจุบัน  ต่อมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2467  อำเภอหัวไทร ได้ถูกลดฐานะลงเป็นกิ่งอำเภอ มีแต่ปลัดอำเภอหัว หน้ากิ่งเป็นผ้รักษาการมาจนถึง พ.ศ. 2480  ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภออีก ครั้งหนึ่ง  ซึ่งตรงกับสมัย “นายนาค  ศรีวิสุทธิ” เป็นนายอำเภอ  ด้วยมีข้อ กำจัดเนื่องจากบริเวณพื้นที่ว่าการอำเภอแคบและไม่สามารถสร้างสถานที่ราชการ เพิ่มเติมออกไปได้  จึงได้มีการพิจารณาย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอหัวไทรไป อยู่ที่  หมู่ที่  11  ตำบลหัวไทร เมื่อวันที่  31  กรกฎาคม 2546  จนถึง ปัจจุบัน และขณะนี้อำเภอหัวไทรเป็นอำเภอชั้น 2
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหัวไทร   ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดนครศรี ธรรมราช  ประมาณเส้นรุ้ง  8  เหนือ  และเส้นแวง  100  15  ตะวันออก
มีเนื้อที่ 417.733  ตารางกิโลเมตร  อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร  896  กิโลเมตร  ทางรถยนต์  มีอาณาเขต  ดังนี้
ทิศเหนือ        ติดต่อกับอำเภอปากพนัง  จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้        ติดต่อกับอำเภอระโนด  จังหวัดสงขลา และอำเภอควนขนุน
จังหวัดพัทลุง
ทิศตะวันออก   ติดต่อกับอ่าวไทย  ทะเลจีนใต้
ทิศตะวันตก     ติดต่อกับอำเภอเชียรใหญ่   จังหวัดนครศรีธรรมราช
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่อำเภอหัวไทร  โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำและที่ราบ ลุ่มริมฝั่งทะเล  มีแม่น้ำสายหลักเปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ของอำเภอหัว ไทร  คือคลองหัวไทร  ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของแม่น้ำปากพนัง  ต้นน้ำเกิดจาก เทือกเขานครศรีธรรมราช  ในเขตตำบลวังอ่าง  อำเภอชะอวด   โดยมรดกคลอง สาขา  คือ  คลองลาไม  เกิดจากห้วยต่างๆ   ที่ไหลมารวมกันเป็นคลองลาไม  ไหล ผ่านตำบลวังอ่างตำบลเขาพระทอง    ตำบลท่าประจะ  ลงสู่คลองชะอวด  อีกสาขา หนึ่งเกิดจากห้วยบริเวณควนหนองหงส์  เกิดเป็นคลองบางกลม  ไหลผ่าน  ตำบลบ้าน ตูล  อำเภอชะอวด  ลงสู่คลองชะอวดไหลผ่านอำเภอชะอวด  เรียกว่า  คลองชะ อวด  หรือคลองท่าเสม็ด  ไหลผ่านอำเภอเชียรใหญ่   เรียกว่าคลองเชียร  ถึง บ้านปากแพรกแล้วแยกเป็นสองสาย  สายหนึ่งไหลผ่านไปทางเหนือไปออกทะเลที่อ่าว ปากพนัง  อำเภอปากพนัง  เรียกแม่น้ำปากพนัง  อีกสายหนึ่งไหลค่อนข้างขนาบ ฝั่งทะเลไปทางใต้ผ่านอำเภอหัวไทร  เรียกว่า  คลองหัวไทร  แล้วไปลงทะเลสาบ สงขลาที่  ตำบลระโนด   อำเภอระโนด  จังหวัดสงขลาระยะทาง ประมาณ  63  กิโลเมตร
นอกจากคลองหัวไทรสายหลักแล้ว  ยังมีคลองสาขาอีก มาก  เช่น   คลองพัทธสีมา  คลองบางดิ่ง  คลองท่าเสา  คลองบางปราชญ์  คลอง หัวลำภู   คลองแพรกเมือง  คลองบางตะพาน  คลองรามแก้ว  คลองโพรงจระเข้  คลอง ดอนผาสุก – คลองควน  เป็นต้น  ลำคลองเหล่านี้เคยมีความสำคัญต่อชีวิตความ เป็นอยู่ของชาวอำเภอหัวไทร   มาตั้งแต่อดีต  4  ประการ
1.  ใช้นำในการเพาะปลูก  การเกษตร
2.  ใช้เป็นเส้นทางคมนาคม
3.  ใช้น้ำในครัวเรือน
4.  เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลา

หมวดหมู่:อำเภอหัวไทร